شماره های تماس ۰۲۱۷۷۸۶۶۷۵۰
شماره های تماس ۰۲۱۷۷۸۶۶۷۵۰
دبیرستان غیردولتی دخترانه ذهن پیشرو با پشتوانهی مؤسسین توانمند خود، آقایان بابایی که با بیش از ۳۰ سال تجربه ارزشمند در حوزه آموزش و پرورش و مدیریت مدارس غیرانتفاعی پسرانه شناخته میشوند، در بهار سال ۱۴۰۴ تأسیس شد. این مدرسه با تکیه بر اهداف بلندمدت بنیانگذاران و رویکرد نوین آموزشی، گامی مهم در مسیر تربیت و پرورش نسل آینده برداشت.
ریشههای این تجربه به سال ۱۳۷۳ بازمیگردد، زمانی که مجتمع آموزشی پیشرو فعالیت خود را آغاز کرد و به عنوان اولین مرکز آموزشی در ایران، سیستم نوآورانهی «آموزش کیف در مدرسه» را معرفی و اجرا نمود. این روش منحصربهفرد، فضایی پویا و انگیزشی برای یادگیری فراهم میآورد و با ترکیبی از تدریس مشارکتی، فعالیتهای گروهی، بازیهای آموزشی، کوئیز و مسابقات متنوع، مفاهیم درسی را در ذهن دانشآموزان ماندگار میسازد.
امروز دبیرستان ذهن پیشرو این مسیر درخشان را ادامه میدهد و با امکانات مدرن همچون مدرسه کاملا هوشمند، آموزش دوزبانه و سیستم کیف در مدرسه تجربهای متفاوت از یادگیری را برای دختران عزیزمان رقم میزند و این سیستم آموزشی با استقبال پرشور والدین و دانشآموزان همراه شده است.
ما در دبیرستان ذهن پیشرو باور داریم که با بهرهگیری از روشهای نوین آموزشی و نگاه آیندهنگرانه، میتوانیم زمینهساز پرورش نسلی توانمند، خلاق و آمادهی رویارویی با چالشهای فردا باشیم.
در دنیای امروز، آموزش در سنین ابتدایی یکی از تخصصیترین و مهمترین امور جامعه بهشمار میرود. آموزشدهندگان (آموزگاران) باید افرادی متخصص، کارآمد و آموزشدیده باشند. این دبستان با اعتقادی راسخ به این اصل، پایبندی خود را به «آموزش صرفاً در مدرسه» اعلام میدارد و بر این باور است که هفت ساعت آموزش روزانه برای کودکان کافی است.
کودکان باید در محیط گرم خانواده، تربیت صحیح، مهرورزی، مسئولیتپذیری و نظم شخصی را بیاموزند و به انجام پژوهش، مطالعهی کتابهای غیردرسی و بازیهای کودکانه بپردازند، تا کودکی خود را کامل و بهخوبی سپری کنند و در آینده از شخصیتی پایدار و استوار برخوردار باشند.
احراز رتبهی برتر تحصیلی در سطح منطقه و کسب جایگاه ممتاز در سطح شهر تهران، ارتقاء و تعمیق مدیریت فرهنگی، جلب مشارکت والدین و کلیه عوامل مؤثر در تعلیم و تربیت، و تبدیل دبستان و دبیرستان ذهن پیشرو به پایگاه اعتماد و احترام عمومی به آموزش و پرورش، دنبال میشود.
نقش آموزش و پرورش در زندگی هر فرد بهویژه در سالهای ابتدایی و میانی تحصیل، نقشی بنیادین و سرنوشتساز است. از آنجا که تمام اعضای جامعه در این سیستم حضور مییابند، میتوان آموزش و پرورش را بهعنوان مهمترین نهاد اثرگذار در هر کشور قلمداد کرد. نهادی که بستر تربیت نیروهای انسانی در عرصههای مختلف همچون خانواده، اقتصاد، تولید، تعلیم و مدیریت را فراهم میسازد.
برای میل به آیندهای روشن سیستم آموزشی باید همسو با چشماندازهای کشور طراحی و پیادهسازی شود. از آنجایی که مؤلفههای فرهنگی، مذهبی، اقتصادی و سیاسی هر جامعه، مستقیماً بر این اهداف تأثیرگذارند، طراحان آموزشی باید پاسخی دقیق، علمی و اجرایی برای این نیازها ارائه دهند.
نظام آموزش و پرورش امروز با چالشهای فراوانی مواجه است که بازتاب آن را در عملکرد اجتماعی افراد میتوان مشاهده کرد. یکی از مهمترین انتقادات، نبود نگاه فردی و بیتوجهی به استعدادها و نیازهای خاص دانشآموزان است. این روند یکسانسازی، سبب از بین رفتن قابلیتهای فردی شده و تنها گروه اندکی که با ساختار موجود همسو هستند به موفقیت میرسند؛ آن هم اغلب با مهاجرت به کشورهای دیگر به این جایگاه دست پیدا میکنند.
باقی دانشآموزان که تکبعدی پرورش یافتهاند در حوزههایی وارد میشوند که یا آمادگی لازم را ندارند یا قابلیتهای آن را کسب نکردهاند، و این در نهایت منجر به بازتولید ناکارآمدیها در سطوح مختلف جامعه میشود.
در سطح جهانی نظریات گوناگونی برای بهبود آموزش ارائه شده است. ما در دبیرستان غیردولتی دخترانه پیشرو با بهرهگیری از تجربیات سه دهه فعالیت تخصصی در حوزه آموزش، به بررسی و آزمون عملی بسیاری از این نظریهها از جمله سبکهای یادگیری شناختی، رفتاری، مونتهسوری، والدورف وغیره پرداختهایم. هرچند همه این دیدگاهها نقاط قوتی دارند، اما هیچیک بهتنهایی پاسخگوی نیازهای کشور ما نیستند.
در این رویکرد، ما معتقدیم هر فرد برای رسیدن به موفقیت واقعی، باید در چهار محور اصلی رشد یابد:
در این سیستم از سنین پایین کشف علایق و توسعه مهارتها آغاز میشود تا هر دانشآموز بتواند مسیر شغلی، علمی و اجتماعی خود را بر اساس تواناییهای واقعیاش انتخاب کند.
ما بر این باوریم که هر فرد باید از دوران تحصیل به سوی کسب حداقل یک مهارت اجرایی و کاربردی سوق داده شود و در کنار آن، مهارتهای عمومی مربوط به آن تخصص را نیز بیاموزد. در غیر این صورت، فارغالتحصیلان صرفاً صاحب مدرک خواهند بود، نه مهارت.
یک ذهن پویا در گرو بدنی سالم است. آموزش ما نه تنها بر حفظ سلامت عمومی بدن تأکید دارد (نظیر استقامت، انعطافپذیری، قدرت عضلانی و…) بلکه بر تناسب آمادگی جسمی با رشته تخصصی انتخابشده توسط دانشآموز تمرکز دارد.
عوامل روانی در موفقیت نقش بسزایی دارند. ما این حوزه را در سه بخش بررسی میکنیم:
در طرح آموزش فردی-تخصصی، محیط کلاس به گونهای طراحی شده که دانشآموزان در فضای سالم و مشارکتمحور، این فاکتورها را تقویت کنند.
ما تنها علمی را سواد میدانیم که قابلیت کاربرد داشته باشد؛ مانند برنامهنویسی، زبان، اقتصاد و دانش تغذیه. این علوم باید از سالهای ابتدایی وارد برنامهریزی آموزشی شوند.
در دبیرستان دخترانه پیشرو، سیستم آموزشی بر اساس سه مثلث طلایی طراحی شده است:
شامل سه عنصر: فشار، تکرار و مدت – برای هر مهارت یا درس، زمان و سطح مناسب تعیین میشود تا یادگیری تثبیت گردد.
یادگیری در کلاس درس بر پایه سه فاکتور ارزیابی میشود:
معلمان با سنجش این فاکتورها در لحظه، میتوانند درک کنند کدام جنبه نیاز به تقویت دارد.
ارزیابی ما مبتنی بر سه عامل:
این نوع ارزیابی، کاملاً فردمحور است و هر دانشآموز فقط با نسخه گذشته خود سنجیده میشود.
از سال ۱۳۷۳، ما اولین بار در ایران این طرح را اجرا کردیم. در این سیستم، یادگیری کاملاً در مدرسه اتفاق میافتد و دانشآموز برای منزل تکلیف آموزشی ندارد. این فضا، زمان آزاد برای کشف استعدادها، رشد روانی و تمرین مهارتهای واقعی ایجاد میکند.
آموزش در این طرح در ۵ مرحله انجام میشود:
ایجاد یک تحول واقعی و علمی در آموزش است؛ تغییری که از مدرسه آغاز شود، خانواده را درگیر کند، و در نهایت به مطالبهای عمومی بدل شود که نظام آموزش کشور را بهسوی توسعه انسانی واقعی سوق دهد.
ما بهعنوان بخشی از این جریان، خود را موظف میدانیم بستری عملی و قابل توسعه برای نظریهپردازیها، پژوهش و اجرا فراهم سازیم و در این راه، از همافزایی با مدارس دیگر و همکاری با نهادهای آموزشی استقبال میکنیم.
تمامی مسئولیت آموزش دادن به دانش آموزان بر عهده فقط مدرسه است .
دانش آموزان کاملاً مهارت های یادگیری را می آموزند
مستقل بودن، مسئولیت پذیر بودن، اعتماد بنفس داشتن و قدرت تجزیه و تحلیل وقدرت حل مسئله داشتن .
